Zmieniasz wygląd od miesięcy, a efektu jak nie było, tak nie ma

Sobota, 19:30. Stoisz przed lustrem w przedpokoju.

Koszula nowa, trzecia w tym miesiącu. Fryzura z poradnika, u fryzjera byłeś we wtorek. Na siłownię chodzisz od stycznia i widać, naprawdę widać.

Weź teraz zdjęcie sprzed roku i porównaj. Inny człowiek.

A teraz porównaj swój dzisiejszy wieczór z wieczorem sprzed roku. Ten sam człowiek. Wyjdziesz, postoisz przy barze albo pod ścianą, popatrzysz, wrócisz. Z nikim nie pogadasz. Nikogo nie poznasz.

Rok roboty widać w lustrze. W życiu nie widać jej wcale.

I gdzieś pod spodem zaczyna chodzić jedno zdanie: nic mi nie wychodzi.

Ktoś opisał to w jednym akapicie

Mam archiwum starego polskiego forum, ponad dziesięć tysięcy wątków. Jeden facet opisał tam dokładnie taki stan:

“Od jakiegos czasu mam dziwnego doła i odnosze wrażenie, że nic mi w życiu nie wychodzi. Ogolnie rzecz biorą staram sie systematycznie zmieniac moj wizerunek styl itd. wszytko po to aby byc bardziej atrakcyjnym i czesciej zauwazanym przez kobiety.”

Spójrz na te dwa słowa: “częściej zauważanym”. To słowo trzyma cały plan. On nie pisze, że chce częściej zagadywać. Nie pisze, że chce kogoś poznać. Pisze, że chce być zauważanym. Cała ta systematyczna robota, wizerunek, styl, prowadzi do momentu, w którym pierwszy ruch i tak ma należeć do kogoś innego.

Sprawdź, czy u ciebie nie jest podobnie. Po co dokładnie jest ta trzecia koszula?

Plan, w którym ruch należy do niej

Ten plan brzmi rozsądnie. Chyba właśnie dlatego potrafi trzymać cię tak długo. Zrobisz się na tyle atrakcyjny, że któraś w końcu zauważy. Podejdzie, zagai, da znak tak wyraźny, że nie będzie się dało pomylić. Ty będziesz musiał już tylko nie zepsuć.

Tylko że kobiety bardzo rzadko robią pierwszy krok wobec obcego faceta. Nie dlatego, że z tobą coś nie tak. One też boją się oceny, też nie chcą wyjść na zdesperowane, też mają swoje filmy w głowie. Nawet jeśli któraś cię zauważy i coś jej w tobie zagra, najprawdopodobniej nic z tym nie zrobi i nigdy się o tym nie dowiesz.

No i cały plan opiera się na czymś, co prawie się nie zdarza. Możesz być zauważony sto razy. Zauważenie nie ma dalszego ciągu, dopóki ktoś się nie odezwie. A w twoim planie odezwać się ma ona.

Co gorsza, ten plan można przedłużać bez końca. Skoro nikt nie podszedł, to znaczy, że jeszcze za mało. Jeszcze jedna koszula, jeszcze dwa kilo mniej, jeszcze lepsza fryzura. Poprzeczka ucieka w nieskończoność, bo nie istnieje żaden poziom wyglądu, przy którym obcy ludzie zaczynają sami zaczepiać faceta na ulicy.

Efektu nie ma, bo pomiar nigdy nie ruszył

Policz swoje zagadania sprzed zmiany wyglądu. Zero. Policz po zmianie. Zero.

Nie masz żadnych danych. Nie wiesz, jak ludzie reagują na starą wersję ciebie, bo stara wersja się nie odzywała. Nowa też się nie odzywa. Poprawiasz opakowanie produktu, który nigdy nie stanął na półce. Skąd ma przyjść wynik, skoro test ani razu nie ruszył?

To jest ten sam mechanizm co zrobię formę i wtedy zagadam. I ten sam, co przeczytanie wszystkiego bez jednego zagadania. Przygotowanie zamiast startu, w nieskończoność. Zmienia się tylko dziedzina: raz forma, raz wiedza, raz garderoba. Wspólny mianownik jest zawsze ten sam. Robisz rzeczy wokół rozmowy, żeby nie robić rozmowy.

Jasne, w siłowni i dobrej fryzurze nie ma nic złego. Rób to dla siebie, to pomaga głowie i zdrowiu. Przestaje pomagać w momencie, w którym robi się warunkiem: najpierw wygląd, potem życie.

Skąd ten dół

Teraz o tym dole, bo on jest logiczny.

Od miesięcy ponosisz koszty. Pieniądze, dieta, treningi, przymiarki, poprawki. Płacisz co tydzień. A zwrot: zero rozmów, zero numerów, zero spotkań. Taka księgowość musi w końcu wyprodukować zdanie “nic mi nie wychodzi”. Ono nie bierze się z twojego wyglądu. Bierze się z roboty, która nie ma prawa dać wyniku, bo wynik dzieje się w rozmowie, a rozmowy w tym planie nie ma.

Jest jeszcze lustro. Lustro codziennie wystawia ci ocenę i zawsze znajdzie coś do poprawki. Ludzie na ulicy widzą cię trzy sekundy i nie widzą niczego z tej listy. Ty stoisz przed nią co rano.

W tym samym czasie oglądasz w telefonie facetów, u których to niby działa. Nie widzisz tylko, ilu z nich pozuje do tych kadrów, a ilu ma dokładnie te same wieczory co ty.

Jedno zdanie na marginesie: jeśli ten dół rozlał się na wszystko i trwa od tygodni, pogadaj o nim z kimś, nie tylko z lustrem.

Lustro jest bezpieczne i to jest pułapka

Praca nad wyglądem ma jedną cechę, o której nikt nie mówi głośno. Nie może cię odrzucić.

Siłownia nie powie nie. Koszula nie odmówi. Fryzjer cię nie wyśmieje. Każda godzina tej roboty daje poczucie postępu i zero ryzyka. Rozmowa z obcą kobietą daje ryzyko od pierwszej sekundy.

Więc wybierasz lustro. Nie z lenistwa, tylko z tej samej obawy, która trzyma cię przed każdym zagadaniem. Ona jest tu tylko przebrana za rozwój, więc trudniej ją u siebie rozpoznać. Wygląda jak praca nad sobą. Działa jak poczekalnia.

Jedna rzecz na jutro

Jutro, w ubraniu, które i tak byś założył, powiedz jedno zdanie do obcej osoby. W sklepie, w piekarni, na przystanku. Zdanie o rzeczywistości, w której oboje jesteście: że kolejka dziś dłuższa niż zwykle, że pierwszy raz ten autobus przyjechał punktualnie, że pachnie świeżym chlebem.

Jeden warunek: zero przygotowań. Nie poprawiasz włosów dłużej niż zwykle, nie zakładasz nowej koszuli, nie czekasz na lepszy dzień. Wychodzisz taki, jaki jesteś w zwykły wtorek.

Jeśli mieszkasz w małej miejscowości i boisz się, że trafisz na znajomych, wybierz miejsce przejściowe. Przystanek, kolejka na poczcie, sklep przy trasie. Ludzie tam stoją obok siebie i mówią do siebie zwykłe rzeczy od zawsze.

Nie chodzi o poznanie kogoś. Chodzi o dowód. Jedno zdanie w zwykłym wydaniu i reakcja drugiego człowieka. Prawie na pewno będzie zwyczajna: odpowie, uśmiechnie się albo przytaknie i pójdzie dalej. Nikt nie sprawdzi twojej fryzury przed odpowiedzią. Ludzie odpowiadają temu, kto się odezwał, a nie sylwetce z lustra.

Ile jeszcze koszul kupisz, zanim pierwszy raz sprawdzisz, co się dzieje po jednym zwykłym zdaniu?

Jedno zdanie do obcej osoby to jedna z misji z darmowej książki Pierwsze 30 dni. Trzydzieści misji, jedna dziennie, każda do zrobienia w kilka minut, przy każdej wariant B na małą miejscowość. Osiemdziesiąt stron, pobierasz bez maila i bez zakładania konta.